Gisteren was ik zo ontzettend moe. Ik hing op de bank en nam het er maar van, maar ik moest ook om 15:00 nog in bij de podotherapeut in het ziekenhuis zijn. Het is hier “maar” 2 km. vandaan, maar dat is voor mij toch aardig ver en ook in het ziekenhuis is het nog een aardig stuk lopen, maar…… sinds enige tijd heb ik een E-Bike. Ik heb hem van mijn schoonmoeder gekregen, omdat zij hem helaas niet zelf meer kan gebruiken mocht ik hem hebben en ik ben daar zo trots op en blij mee. Ik heb geen rijbewijs, dus doe alles lopend of op de fiets en ondanks dat je in deze tijd ook veel online kunt bestellen zoals boodschappen is een E-Bike echt een uitkomst. Je beweegt, maar hebt geen last van overbelasting. Waar ik normaal moeite had met trappen en veel spierspanning en pijn gaat dit zo ontzettend makkelijk. Het geeft me een enorm gevoel van vrijheid en ik voel me een beetje de koningin. Zonder al te veel moeite fiets ik alles en iedereen voorbij en doe dat in gedachte met zo’n deftig zwaaihandje.

Ik heb podotherapie, omdat door de lymfoedeem aan mijn benen mijn grote teennagel heel erg snel in wil groeien wat naast zeer pijnlijk ook gevaarlijk is vanwege die lymfoedeem, maar ook Diabetes type 2. Helaas moest er weer een nieuw beugeltje worden gemaakt, omdat de vorige waarschijnlijk niet goed vast gelijmd was en ik dus opeens zag dat hij eraf was een paar weken terug en ik hem niet terug heb kunnen vinden. Gelukkig werd dit nu niet gerekend en ben ik goed verzekerd, dus krijg ik voor een groot gedeelte van het jaar de kosten voor deze handeling vergoed. Ik kan er nu weer 5 weken tegen en dan mag ik terug. Een paar jaar geleden heeft mijn toenmalige peut al gezegd dat het zeer waarschijnlijk is dat dit regelmatig terug zal blijven komen. Een stuk van de teennagel weg laten halen heeft zij ook afgeraden, want in zo’n 50% van de gevallen schijnt dat fout te gaan en dan kunnen ze heel lang niets totdat die nagel weer ver genoeg gegroeid is, dus ik neem het maar voor lief, want met zere tenen lopen vind ik echt niets ik wil ook lekker blijven wandelen.

De moeheid is er nog steeds, maar op dit moment (09:20) wel iets minder dag gisteren, maar het is nog vroeg, dus dat zegt niets. Ik heb gelukkig wel aan de moeheid toe kunnen geven gisteren en mijn lieve echtgenoot heeft de dingen met hoge prioriteit overgenomen. Zo ontzettend fijn dat we na al die jaren zo goed op elkaar ingespeeld zijn en aan een half woord genoeg hebben.

#chronischziek 
#podotherapeut 
#moe

Podotherapie en E-Bike