×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Abrahm (deel 4)

Abrahm (deel 4)


'Ja, zeg het eens. Wat wil je me vragen?'

Diaantje wipt van haar ene voet op haar andere. Ze staat al eventjes te dralen voor mijn bureau, er zit haar duidelijk iets dwars.

'Toe maar,' spoor ik haar aan.

'Ja, ziet u... eh, eigenlijk zou ik graag vandaag ook weer in de klas willen zitten.'

'Geen probleem.'

'Maar eh, ik heb, ik bedoel,' ze buigt zich naar me toe en fluisterend gaat ze verder. 'Er is maar één plaatsje vrij, naast Ingrid en daar wil ik niet zitten.'

'Waarom niet?' Vraag ik verbijsterd.

'Ja ziet u, ze is zo brutaal geweest en heeft zich met zoveel dingen bemoeit, het is een echte onbeschofte bemoeial.'

'Hoe kom je daar nou bij?' Meewarig schud ik mijn hoofd. 'Dat heb je helemaal fout, meisje, Ingrid is juist een kanjer. Af en toe is ze wel wat een beetje een flapuit, maar altijd eerlijk. Ik mag haar wel. Er is een warm plekje in mijn hart voor haar gereserveerd.'

'Echt?' Diaantje spert haar ogen en vergeet geheel te fluisteren. 'Maar waarom haar dan toch in de hoek zetten? Ik dacht dat jij, pardon, u, haar ook niet mocht. Om de brutale opmerkingen, haar tutoyeren  en de bemoeizucht en zo.'

'O, dat. Dat heeft Ingrid alleen maar gedaan ter meerdere glorie van mij. Ze heeft me een triggering gegeven, zodat ik een mooie gelegenheid zou krijgen om een strenge juf plausibel neer te zetten. Heus, Ingrid valt reuze mee. Ga maar snel zitten, dan kan ik eindelijk verder vertellen.'

Opgelucht neemt Diaantje plaats naast Ingrid, de twee geven elkaar nog een hi-5 (hoe modern) en ik kijk tevreden de klas rond. Daar zit warempel Yvonne weer wazig om haar heen te kijken. 

'Wat is er, Yvonne? Ben je een beetje de weg kwijt?'

'Nee, ja, nee, het is heel merkwaardig, ik heb het gevoel dat ik die kinderen uit die klas ken. Zat ik hier gister ook?'

'Dat klopt. Ik heb je gisteren niet aan het woord gelaten omdat ik je naam vergeten was. Maar je zat hier wel degelijk,  ook vandaag zit je hier bij mij in de klas.'

'Ooooh,' zegt Yvonne opgelucht. 'Ik dacht dat ik een beetje malende geworden was.' 

 'Kan ik nu dan verder verhalen?'

'Ja, graag, ik ben razend benieuwd.'

'Wie kan me vertellen waar we gebleven zijn?'

'Voor de draaideur, juf!' 'Voor het warenhuis!' 'Bij prrrr prrrr prrr.'

De leerlingen roepen allemaal door elkaar en ik maak een sssst-gebaar met mijn wijsvinger tegen mijn lippen.

'Ja, het warenhuis. Dit warenhuis. De enige plaats waar de elfjes uit  het Hof-van-Elfeneden beslist niet mochten komen. Waarom het  dit specifieke warenhuis juist voor elfjes verboden terrein was, is niet helemaal duidelijk. Het was geen gewoon regulier warenhuis. Hier verkochten ze alles wat je maar kon verzinnen. Het droeg niet voor niets de naam, Fantasie & Dana. Op de afdeling knaagdierenlingerie verkochten ze zelfs geitenwollenhamstersokkenophouders; op de linnensectie waren de exclusiefste stoffen te verkrijgen tot en met het authentiek flinterdunne katoen waarvan de kleren voor de keizer destijds gemaakt waren, je kent dat wel, die stof was alleen zichtbaar voor intelligente personen. Er was een complete shop ingericht voor schrijvers die de weg kwijt waren, de antischrijversblockschrijfblokken gingen daar als warme broodjes over de toonbank en de begane grond was geheel en alleen voor kunstenaars. Alles wat daar te koop was, was van uitmuntende kwaliteit, daar kon China nog een puntje aan zuigen.

Het was daarom, dat Dinie er zo graag vertoefde. Ze had één keer de fout gemaakt om geïmporteerde goedkope alcoholmarkers te gebruiken, maar daarmee had ze bijna een kunstwerk naar de maan geholpen. Ze kon daar uren doorbrengen, heerlijk vond ze het om te struinen tussen de diverse attributen en eerlijk waar, het materiaal was zo inspirerend, dat het zelfs af en toe, op eigen houtje aan het schilderen en boetseren ging. Het was alsof er door het hele warenhuis magische krachten zweefden. En magie, daar hield Dinie van. '

Een blik op de klok leert me dat de voorleesminuten verstreken zijn.

'Jongens, het is tijd om te rekenen.'

'Aaah, toe nou.' Pruilt Job.

'U heeft nog niet eens Brammetje genoemd vandaag,' valt Sonja hem bij.

'Nee, dat kan toch niet, dat is notabene de titel van het vervolgverhaal,' zegt Ingrid heel wijsneuzerig.

'Ja, precies daarom, schrijf ik onder dit deel wordt vervolgd en pakken jullie je rekenboeken!'

Zoals het een strenge juf betaamt, houdt ik voet bij stuk.

 

wordt vervolgd

 

Afbeelding header: Dinie de Zeeuw

verhaalkeuze: Jolandemooij

Tekst: Dana Martens

Wil je ook een verhaalkeuze doorgeven of klik dan op 'Samen samenwerken', wil je een rolletje in het vervolg, solliciteer dan door een leuke reactie achter te laten onder dit verhaal.

NOTE: DE OPBRENGST DIE IK MET DIT BLOG GENEREER KOMT TEN GOEDE AAN ROPARUN/HAIR4HER

Direct door naar het volgende deel

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties