Barcelona: Cementri de Montjuïc. Prachtig!


Cementri de Montjuïc in Barcelona

Barcelona wat is het toch een heerlijke stad. Ik kom er graag. Het is een stad waar je je makkelijk kunt onderdompelen in het Spaanse leven zonder je continue een toerist te voelen tussen de toeristen. Maar misschien komt dit ook wel een beetje omdat ik DE toeristische trekpleisters zoveel mogelijk probeer te vermijden. Wie weet, wie weet?? Tijdens mijn laatste bezoek aan Barcelona wilde ik heel graag Cementri de Montjuïc bezoeken. Ik ben namelijk dol op begraafplaatsen en deze leek me zo indrukwekkend dat ik hem moest en zou gaan bekijken. Je ziet hem al liggen als je vanaf het vliegveld met de auto richting de stad rijd op de berg van Montjuïc. Het lijkt als je hem ziet liggen alsof de begraafplaats echt een onderdeel is geworden van de berg. En hij is GIGANTISCH groot. En dus reserveerde ik een dag om er naartoe te gaan. Ik ben gaan lopen (goed voor mijn stappenteller) en het was een fantastische wandeling. Okay, misschien was het handiger geweest als ik iets meer had geweten hoe ik precies moest lopen i.p.v. "richting berg van Montjuïc" maar dat mocht de pret niet drukken. Het was echt fantastisch. 

Begraafplaats van Montjuïc

De begraafplaats van Montjuïc werd in 1883 geopend als oplossing voor het ruimtegebrek bij de Cementiri de Poblenou. Het is een soort van ministad van de doden, vol imposante funeraire architectuur. Sommige daarvan behoren gerenommeerde artiesten toe, zoals Josep M. Jujol, Josep Puig i Cadafalch of Eusebi Arnau. Enkele van de meest beroemde bewoners van Barcelona liggen hier begraven: van Joan Gamper (oprichter van FC Barcelona) tot aan de kunstenaar Joan Miró, de architect van l’Eixample Ildefons Cerdà, of de president van de Generalitat Francesc Macià. Daarnaast kun je hier de enige collectie lijkwagens in Europa bewonderen. Die ik trouwens niet heb gezien. 

De meest spectaculaire manier om Montjuïc te bezichtigen is met de kabelbaan wordt wel gezegd; de zogenaamde telefèric. Er zijn  twee verschillende kabelbannen op de Montjuïcberg te vinden: de Telefèric Aeri del Port die van de haven van Barcelona naar Montjuïc heen en weer rijdt, en de Telefèric de Montjuïc, dat je naar het hoogste punt van de berg, bij het kasteel van Montjuïc, brengt. 

Uitzicht vanaf de berg

Ik heb ze niet gebruikt omdat ik ben gaan lopen maar ik heb wel bij de in- en uitstapplaats van de telefèric Aeri del Port even wat gegeten en gedronken en van het uitzicht genoten. 

Onderweg kom je trouwens verschillende bezienswaardigheden tegen dus het is zeker de moeite waard om je wandelschoenen aan te trekken en de tijd te nemen om het e.e.a. te bekijken. Ik heb dat zelf ook gedaan en het is puur genieten. Ik ben bijvoorbeeld langs en door prachtige parken gelopen, verschillende gebouwen en plekken die gebouwd zijn voor de Olympische spelen, een zwembad en een kasteel en dan zal ik nog wel het e.e.a. vergeten zijn te noemen. Als je voorbij de Stadion bent dan zie je langzaamaan Cementri de Montjuïc al liggen: 

Ik wist dat het groot zou zijn maar toch kun je niet bevatten hoe groot het is. Het gaat maar door. Rij naar rij. Toen ik er was verbaasde het mij wel enorm hoe rustig het was. Als ik in totaal 5 mensen heb gezien dan overdrijf ik niet.

Even wat weetjes: 

Het kerkhof werd  ontworpen door de architect Leandro Albareda en in 1883 geopend. Op het terrein zijn zeker 150.000 grafzerken te vinden. Albareda vond het belangrijk dat zowel arm als rijk hier een laatste rustplaats zou krijgen. De armen werden begraven in gemeenschappelijke grafkuilen, terwijl de allerrijksten uitbundige pantheons lieten bouwen. Vertegenwoordigers van het Catalaans modernisme werden gevraagd om de bouwwerken en bijbehorende beelden te ontwerpen.

150.000!!!! En hoewel ik ze niet geteld heb geloof ik het meteen. Hieronder plaats ik een aantal foto's die ik genomen heb toen ik er was. Kijk zelf maar even hoe indrukwekkend deze plek is: 

Mocht je ooit in de buurt zijn en bedenken dat je deze plek dan ook wilt bezoeken vertel dat dan wel van te voren even aan iemand (dat had ik niet gedaan)  want ik moet bekennen dat ik hem wel even kneep toen ik het onderstaande bericht plaatste op Facebook:

Zoals al gezegd en zoals je op de foto's kunt zien was het er letterlijk uitgestorven - geen mens te bekennen, nergens - en ik was dus serieus verdwaald. Ik heb zo vol verwondering en bewondering daar rondgelopen dat ik niet opgelet heb hoe en waar ik aan het lopen was. Ik weet nog dat ik op een staptrede zat en dat ik overweldigd werd door de omvang, de rust en sereniteit van deze plek en toen realiseerde ik me dat ik langzaamaan terug moest en dat ik geen flauw idee had hoe ik terug bij de in/uitgang moest komen.

Ik dacht laat ik maar even op Facebook zetten waar ik ben - gewoon voor het geval dat - mocht mijn lief zich afvragen waar ik ben als hij terug bij hotel komt. Oh ja, ik geloof dat mijn mobiel nog iets van 5% aangaf dus ik was na dat bericht ook niet meer bereikbaar. En geloof me als ik zeg dat ik hoewel ik 'em echt een kneep op een gegeven moment maar ik zag er ook wel de humor van in en om niet in paniek te raken: zingen helpt in dat soort situaties voor mij altijd prima dus dat heb ik maar gedaan:  

De foto's in dit blog zijn van mijzelf en mogen niet zonder toestemming gebruikt worden. 

Reageren op een blog? Dat kan als yoorslid. Lid worden is gratis. Behalve reageren kun je dan ook bloggers volgen of zelf aan de slag als blogger. Je hoeft je alleen even hieronder aan te melden: