Demeter

Demeter


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Vervolg op

Deel 1: Tigra https://yoo.rs/sigrid.clinckaert/blog/tigra-1462446520.html

Deel 2: Ratje https://yoo.rs/sigrid.clinckaert/blog/ratje-1462627974.html

Deel 3: De mannen van de radio https://yoo.rs/sigrid.clinckaert/blog/de-mannen-van-de-radio-1462914039.html

Deel 4: School https://yoo.rs/sigrid.clinckaert/blog/school-1462991798.html


Tigra ging het volgende weekend naar een meeting van haar vertrouwde kanaal.

Ze vroeg zich eigenlijk af of Rodeo of Beertje zouden langskomen.

Wie er sowieso wel had gezegd op te zullen dagen was Demeter.

Hij was een groentje in het kanaal, niet meteen het type voor privéchats, maar smeet alles gewoon in de groep.

Zijn openheid fascineerde haar wel.

Aan de andere kant was hij ook ontzettend oppervlakkig.

Er kwam helemaal niets diepzinnigs uit, enkel wat geleuter over zijn werk, over zijn ouders waar ie nog bij woonde, en over Boney M.

Tja blijkbaar had Boney M zelfs in deze tijd nog groupies.

Ze wist dat haar moeder daar ooit nog elpees van had gehad.

Nu ze was best benieuwd naar dat nieuwe gezicht.

Die zaterdag stapte ze de trein op richting Waregem, waar ze hadden afgesproken in het R2 café.

Toen ze aankwam waren enkel de moderatoren van het kanaal er al, die waren altijd wat vroeger, hadden wellicht iets meer te bespreken dan de gewone koetjes en kalfjes, zoals de bans en of er nieuwe regels nodig zouden zijn.

Ze bestelde een biertje en ging er bij zitten.

"Hey mannen, wordt er veel volk verwacht vandaag?"

Daniel - de hoofdmoderator - keek even op een blad.

"Een kleine 30 man Tigra. Maar ik heb al enkele sms'n gekregen dat er mensen in de file staan, en sommigen weten blijkbaar niet eens waar Waregem ligt."

"Alsof ik dat weet, en ik ben er wel geraakt..." antwoordde ze.

Daniel bulderde van het lachen.

"Yep, dat ben jij dan ook. Zolang het een treinhalte heeft hoef jij niet te weten in welke provincie je zit."

"Bah provincies, steden, landen, grenzen zijn toch maar een overblijfsel van de als honden bij elkaar bepiste gebieden op de aarde waar verschillende mensen hun claims met veel te veel bloedvergieten van hun slaafjes op hebben gezet... Belachelijk dat ze nog bestaan."

"Tja maar door de stadsnamen is het voor jou wel duidelijk waar af te stappen" antwoordde Daniel.

"Daar heb je me! Schol!" en ze hefte het glas.

Een voor een begon de rest van de gasten te arriveren.

De nieuwe viel eigenlijk best wel op, al was het enkel omdat ie de enige was die ze nog geen paar honderd keer had gezien.

Hij praatte weinig, zat eigenlijk vrij stil, met een glas water.

Ze nam initiatief en ging naast hem zitten.

"Dus jij bent Demeter?" vroeg ze.

"Euh ja, en jij?"

"Tigra"

"Ooooh, ja het is moeilijk elkaar te erkennen wanneer je nog nooit een gezicht hebt gezien."

"Ah, kijk, daar helemaal rechts heb je het moderators team, Daniel, Nici, Karo en Zeveraar. Dan heb je Nessie, Zonnebloem, Lelie, Donder, Apollo, Contrex, Dandy, Toscaan, Stukke en Farrah. De rest is er nog niet"

"Jij kent ze allemaal?"

"Enkel degenen die al eerder op meetings zijn geweest hoor, net als jij kan ik ook niet meteen een gezicht plakken op een nickname. Vertel eens wat meer over jezelf."

Zijn echte naam was Levi, hij was 33, woonde nog bij zijn ouders en voor hem telde momenteel enkel zijn werk en de kerk. Hij was extreem katholiek opgevoed. En zocht eigenlijk vooral een manier om iets minder asociaal over te komen.

Hij fascineerde haar.

Na Rodeo had ze beginnen in zien dat seks misschien toch niet dat was waar alle mannen op uit waren, ongeacht wat ze in stationsromannetjes had gelezen of in halfslachtige pornofilms had gezien.

Ze besloot dat het wel een goed idee leek om dichter tot hem te komen, een deel van zijn leefwereld te ervaren, als vriendin.

Op de meeting werd nog heel wat gebabbeld en gedronken, maar niet door Demeter, hij moest nog rijden.

Het werd zo gezellig dat ze te laat door had dat ze haar trein terug had gemist.

Paniekerig keek ze even naar Daniel, hij fungeerde als een soort vaderfiguur, en misschien dat hij wel wist wie er richting Oostende zou rijden die avond.

Ook al had ze een grote bek, dergelijke dingen zelf vragen durfde ze dan weer niet.

Alsof haar grote bek haar altijd net op die momenten in de steek liet, wanneer ze die het meeste nodig had.

Daniel vroeg even rond, maar ze had pech, niemand richting Oostende.

"Ik voer haar wel even naar huis." zei Demeter. "Ik moet niet meteen in de buurt zijn, maar het is maar een klein half uurtje omrijden, en ik heb tenminste niet gedronken."

Haar redder in nood was opgestaan.

Een uurtje later trokken ze reeds huiswaarts.

Zijn rijstijl was niet meteen onfeilbaar te noemen, het deed wat denken aan de rijstijl van haar opa.

Liever te traag en een extra rondje rood afwachten om zeker te zijn dat ie de juiste afslag neemt, dan ergens hopeloos verdwalen door gewoon door te rijden.

Nu ze was al best gelukkig dat ze de nacht niet op het station hoefde door te brengen dus ze stoorde hem gewoon zo min mogelijk tijdens het rijden zodat hij zich ten volle kon concentreren.

Eenmaal bij haar thuis aangekomen, stapte hij uit, deed de deur voor haar open, en liep haar mee tot aan de voordeur.

"Het was erg aangenaam." zei ie, en hij gaf haar een kus op haar wang.

Ze bloosde.

"Ik spreek je gauw!" riep ze hem nog toe, terwijl hij terug naar zijn auto liep.


Deel 6: https://yoo.rs/sigrid.clinckaert/blog/verkering-1463353026.html

 


Beoordeel

Reacties:

expand_more
Verberg reacties
Schattig!
| 23:23 |
Kom maar op met het vervolg! :D
| 09:45 |
Oh wat een nette maniertjes van Demeter.
| 09:20 |
Evenals Miranda had ik de vorige ook gemist; eerst die even gelezen.

'.. grenzen zijn toch maar een overblijfsel van de als honden bij elkaar bepiste gebieden op de aarde waar verschillende mensen hun claims met veel te veel bloedvergieten van hun slaafjes op hebben gezet.'

Een wijsheid die ik wèl van jou, maar niet van een 18jarige ongeschoolde chatverslaafde had verwacht.
| 01:14 |
Dacht je dat ik geschoold was dan? Je hebt geen scholing nodig om een haat voor grenzen aan te kweken. Dat kan vaak met de domste dingen starten, zoals er zelf geen willen kennen ;-)
Denk dat je over n deel of dertig wel s zou kunnen schrikken xD
| 06:37 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen