Het familiediner


Buiten was het donker, het regende en het licht van de lantaarnpalen weerkaatste in de plassen. Het terrein was verlaten. De fabrieken, waar overdag honderden mensen werkten, waren gesloten. In de verte kwam een oude Opel het terrein oprijden. Hij reed langzaam in een rechte lijn op de containers af. Die waren in het midden van het terrein bij elkaar gezet. Naast de containers stond een grote grijze afvalemmer. De auto stopte ernaast en er stapte een man uit, gekleed in een djellaba. Hij keek nerveus om zich heen. Het leek of hij op zijn hoede was. Hij trok zijn capuchon nog iets verder over zijn hoofd en liep naar de achterbak van zijn auto.

Uit de achterbak haalde hij het lijk van zijn broer. Hij had er een deken omheen geslagen en daaromheen had hij een waslijn gewikkeld. Hij dumpte het lijk in de afvalemmer. Om het geheel te verzwaren zocht hij een paar grote keien. Daarna deed hij het deksel erop en plakte hem vast met breed zilverkleurige plakband, dat hij ‘s middags bij de bouwmarkt gekocht had. Hij duwde de emmer op zijn kant en rolde hem naar de kade. Vervolgens gaf hij de emmer een harde trap en met een plons verdween hij in de diepte. Hij bleef nog even staan kijken of de emmer goed zonk.

Het deed hem niets dat zijn jongere broer, waar hij vroeger zo gek op was, nu naar de bodem zakte. Het was zijn verdiende loon. Hij had hem al vaker gewaarschuwd, iedere keer dat hij aan zijn vrouw had gezeten. Zogenaamd onschuldig en voor de lol, maar de manier waarop hij erbij lachte en hem aankeek irriteerde hem mateloos. Hij voelde zich door hem gekleineerd en uitgedaagd. Hij had hem duidelijk gezegd, dat als hij erachter zou komen dat hij haar verleid had, hij hem zou vermoorden. Zijn broer had hem in zijn gezicht uitgelachen en hij had niet geloofd dat hij tot zoiets in staat zou zijn.

Dit keer was zijn broer te ver gegaan. Hij had ze samen betrapt, nota bene in zijn eigen bed. Het kwam niet als een verrassing, hij had er altijd rekening mee gehouden dat het kon gebeuren. Nu moest hij het doen. Wat voor kerel zou hij zijn als hij geen wraak nam, als hij zijn woorden niet in daden zou omzetten. Een slapjanus, een loser. Hij zou zichzelf nooit meer in de spiegel kunnen aankijken.

Hij liep terug naar zijn auto. Het regende nog steeds. Hij moest opschieten anders kwam hij te laat voor het feest. De hele familie kwam bij elkaar voor de gezamenlijke maaltijd. Zijn vrouw en dochter zouden op eigen gelegenheid gaan, want hij had nog een klus te klaren. Bij de eerstvolgende betaalautomaat pinde hij nog wat flappen en daarna reed hij met grote snelheid naar zijn ouderlijk huis, de verkeersborden negerend. In zijn binnenspiegel zag hij nog net een camera flitsen, maar dat interesseerde hem niet. Hij voelde zich oppermachtig. In zijn ogen had hij een goede daad verricht.

Hij schoof aan tafel. Daar stonden de heerlijkste gerechten op, die zijn moeder en zussen hadden klaargemaakt. Dat werd standaard gedaan bij feestdagen. Dagenlang hadden ze in de keuken gestaan. De lamstajine was zijn lievelingsgerecht. Iedereen was er, de hele familie van jong tot oud, behalve zijn broer. De stoel tegenover hem, waar zijn broer altijd zat, bleef leeg. Na een half uur zei zijn moeder: “waar blijft Ayoub toch”.


© Yvonne 1960-1980, dit verhaal is geschreven voor de schrijfuitdaging van december 2018 van Hans van Gemert, waarbij de volgende tien woorden verplicht gebruikt moesten worden; pin, waslijn, plakband, standaard, deken, verrassing, camera, verkeersbord, lantaarn en afvalemmer.
Foto: Pixabay


Zou je ook eens mee willen doen aan een schrijfuitdaging of gewoon eens rond willen kijken, meld je hier dan gratis aan en word lid. Naast leuke schrijfuitdagingen valt er ook veel te zien en te lezen op Yoors. Je bent van harte welkom!

Comment and receive 25 YP 25
#iamnewhere I'm from maracaibo Mirla lucia from: Venezuela Born in 1978 Lic Special Education My children Mervin urdaneta 19 years Mathias alejandro 7 years old My husband luis What are your hobbies ? #hobbies Yoors. Play the piano (love/hate) Music! My garden and my dogs. Where are you going to use the money you earn in Yoors? #money I put everything in Yoors. What are you looking for ? #Busco You. Connection. Love. Achieving goals. Beautiful publications @ Yoors. What do you look, read, listen? #WatchReadListen Follow my posts! Everything I can learn about music. Health. The life. I'm a student until I die. So, cut and paste and let me know what questions we should add. Where are you ? #Soy of What do you study or is your profession? #Estudio #Trabajo What do you like the most ? #me like more What are your hobbies ? #hobbies Where are you going to use the money you earn in Yoors? #money What are you looking for ? #Busco What do you look, read, listen? #WatchReadListen
Comment and receive 25 YP 25
Fear of ambition
What if? - Most people have at the end of their lives... Unfulfilled ambitions. Children, work, circumstances you often hear "I don't have time for that”. I'm someone who's not in this.. I go completely for my ambitions and sacrifice very much for my success, but it may be out of fear. I'm afraid of “missing something”... My biggest fear is that at the end of my life I wouldn't have done something I wanted to do, hence I'm going like a hard train. I deliberately work part-time so that I would have more time, do not look for a girlfriend myself and spend most of my time on my ambitions. But recently there was a bell ringing.. What if I accomplish everything now, do everything I strive for, and at the end of my life I've done everything.... but only. Never had children, never cottage garden baby. Isn't that a “missed something”? I had to laugh about it, because it's kind of ironic. My fear of not being able to achieve something is now also a fear of ambition. Because if I go for the cottage garden baby, then I have unfulfilled ambitions because of lack of time... But if I go for my ambitions, I might end up alone thinking I missed something.