×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een verborgen boodschap (deel 14)

Een verborgen boodschap (deel 14)


Lees wat vooraf ging in deel 1 tot en met deel 13, onder ieder deel staat een linkverwijzing naar het volgende

Onderweg wisselen we nauwelijks een woord met elkaar. Hij houdt zijn ogen op de weg gericht, ik zou op dit moment wel willen weten wat er in zijn hoofd omgaat, maar bedwing mijn nieuwsgierigheid omwille van het welslagen van mijn plan.

Niet te geloven dat een enkele Trollbeadsbedel zo je leven op zijn kop kan zetten, nog minder te geloven dat het een val is die opgezet is door mijn man en zijn... ja, zijn wat eigenlijk.

 Ik moet de ijskoude tante wel zijn om niet te verdrinken in mijn verdriet. Want verdrietig ben ik. Nooit had ik enig vermoeden dat hij er een ander op zou na houden. Uitgerekend de man die ik als meest trouwe echtgenoot ever had gezien.

'Moet ik hier linksaf?' Zijn onverwachtse vraag haalt me uit mijn overpeinzingen.

'Ja, parkeer hem maar op dit verlaten terrein. Het is nog een stukje lopen naar de haven waar de motorboot ligt. Dan meren we aan net buiten de haven, zodat we nieuwsgierige blikken ontlopen.'

'Ik wacht hier wel, ga jij maar alleen.'

'Dat kan niet,'razendsnel verzin ik een plausibele verklaring: 'Ik kan de kist nooit in mijn eentje in de boot krijgen. Jij moet mee. Ik ga duiken en kabels vastketenen.  Dan trekken we hem omhoog met de katrol en kieperen hem samen op de bootbodem.'

'Nou goed dan,' klinkt het niet bepaald van harte. 'Hoe weet je trouwens waar we moeten zijn?'

'Een paar knopen  voorbij die boei die eruit ziet als een ijsschots.'

'Maar we gaan met een motorbootje?'

'Ja, maar het eerste stukje roeien we, we willen niet opvallen, pas wanneer we uit het zicht van de havenmeester zijn zetten we de motor aan.'

Speciaal op verzoek vandaag een dubbele aflevering




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties