Ufo op herhaling (slot)


De driehonderd ogen van de wezens lijken wel de lampjes van Times Square. Ze flikkeren in alle kleuren en ik word er helemaal draaierig van. Zo snel als dit begon, eindigt het ook weer. Het is muisstil. De leider zegt: Open je ogen en kijk naar buiten.

Wat is dit, waar zijn we?

Dit is je land in 2222.

Hoezo mijn land? Rechts zie ik alleen een kale, dorre en zwarte vlakte en links een enorme zee. Dit kan niet, we zijn ergens anders. Waar hebben jullie mij gebracht?

Dit is de Ginkelse heide. Zo ziet het er nu uit. Niet alleen hier maar over de hele wereld is dit het landschap. Grote vlaktes en enorme zeeën. Het is begonnen zo’n 40 jaar voor de tijd waar jij leeft. Alles kon maar, de fossiele brandstoffen leken eindeloos, plastic, insecticide ’s. Gevolg was dat alle insecten die nodig zijn om de diversiteit van het landschap in stand te houden uitgeroeid werden. De aarde warmde nog meer op dan voorspeld was, het water in de zeeën steeg alleen maar. Je ziet het de Noordzee komt nu helemaal tot hier, het vroegere Ede. Maar nog was het niet genoeg. Er was bijna geen vruchtbaar land meer.   Oorlogen om de laatste stukjes land, olie was al lang niet meer belangrijk, nee land. De mensheid roeide zichzelf uit. Alleen een paar volken die al die tijd primitief, nou ja wat is primitief, bleven leven zijn gespaard maar dat is ver hier vandaan. Kijk dit is dus 2222 en dit hebben jullie op je geweten. Al het leven is verdwenen. Ik breng je terug naar je eigen tijd.

Volkomen radeloos wend ik mijn blik af van dit kale land en kijk naar al deze wezens, wie zijn het waar komen ze vandaan. De leider geeft een soort teken met zijn drie ogen en op dat moment beginnen alle ogen weer te flikkeren. Alles draait in het rond, dit is niet vol te houden maar net op tijd stopt het. Ik kijk door de monitor naar buiten en zie een mooie paarse heide. De deur gaat open maar er komt geen trap. Drie wezens geven mij een fysieke trap en ik duik naar beneden. Een harde klap, het doet pijn. Ik lig badend in het zweet naast mijn bed. Ik kijk op de klok, het is 05:15.