Een nieuw kijkje bij de Kniemannetjes


Het was nog rustig in het café-restaurant aan de Gebogen Kniestraat in Kniestad toen Arie met een dekentje binnenschoof. Zijn route was helder, recht op de bar af. Met enige moeite hees hij zich op een van de barkrukken, die listig was samengesteld uit een stapeltje lege plakbandrolletjes. Het lantaarntje boven zijn hoofd gaf hem – geheel onterecht- een gouden aureooltje. Het dekentje werd zorgvuldig over zijn oude knietjes gedrapeerd.

'Hé, kastelein, geef mij eens een pintje!'

'Daar hebben we Arie, wat een verrassing!' bromde de kastelein terug, ook al geheel in strijd met de waarheid. Arie was immers de vaste klant, die zo vaak op zijn standaardkruk bij de bar zat, dat niemand anders daar durfde te gaan zitten als Arie toevallig eens afwezig was.

'Ik krijg een nieuw huis,' bromde Arie nadat hij in de schuimkraag van zijn biertje had gehapt.

'Het is niet waar!'

'Het is wél waar, ik zeg het toch! Zo'n modern ding, gemaakt van een oude afvalemmer.'

Op dit moment vraagt de oplettende lezer zich wellicht af hoe dit zit. Een oude afvalemmer kun je toch moeilijk een nieuw huis noemen, zoiets is toch veel te klein? Jazeker, voor mensen wel. Maar Arie was een kniemannetje in Knieland, en voor kniemannetjes is van een afgedankte afvalemmer nog een heel aardig eenpersoonshuisje te maken – nadat hij is schoongemaakt en bewerkt natuurlijk. Kniemannetjes zijn gewoon bijzonder inventief. Zo is laatst de oude brug over de boerensloot, die met waslijnen als tui-draden en een plankje was gemaakt, vervangen door een modern exemplaar van blauw metaal. De grote witte letter P die erop geschilderd stond deed verdacht veel denken aan een verkeersbord, maar daar hoor je kniemannetjes niet over zeuren.

'En wanneer krijg je je nieuwe huis?' informeerde de kastelein verder.

'Volgende week. Er wordt nog aan gewerkt.'

'Fijn voor je.'

'Zeg, wat is dat voor een ding daar?' wees Arie.

De kastelein keek. 'Dat is een camera. Voor de beveiliging. Uit een telefoon gesloopt, de rest kunnen we nog steeds als televisie gebruiken.'

'Handig.'

'Jazeker. Nog een biertje?'

'Lekker, doe maar.'


(c)2018 Hans van Gemert
Afbeelding: Pixabay


Dit steekwoordenverhaal past in de schrijfuitdaging van december 2018

Schrijfuitdaging december 2018

Je kunt heel 2018 nog meedoen!

Meer informatie over de Kniemannetjes vind je hier:

Comment and receive 25 YP 25
Yoors Music Challenge - Cover Unfinished Sympathy - Massive Attack
#yoorsmusicchallenge #yoorsmusic #cover #pianomuziek #yoorsoriginalvideo  From day 1 when the Yoors Music was launched and the challenge was opened by an amazing cover of Unsomnia by Phil Rehm, I was hugely inspired by his video, the beat, the creativity and I played that song over and over again. It challenged me and I started the Yoors Music Challenge. My contributions are very different. From piano pop music, classical music, a few pop songs with vocals added for the first time. It's all very exciting, but I am so eager to see what you can get out of yourself in terms of creativity and I have no idea which way I want to go sometimes. I know that I am always quick to think and shoot in many directions, but I think that is also partly my enthusiasm, my eagerness to learn. Whoever told me today that I would be doing all this in the past two weeks, I would never have believed. I hadn't played for years and then about three months ago I started again with a song Aan de Amsterdamse grachten and from there I dared more and more and the pop songs came. But more happened. I dared to play my classical pieces again, but also to make my own improvisations on pop music. Carefully, I dared to cross another threshold by singing. But during the past two weeks, a longing remained in my streams that I would like to make a beat song one day. But how? I had no idea, until one morning I was listening to the song Unfinished Sympathy by Massive Attack. No, you shouldn't tinker with it Madeleine, that song is already so perfect by itself. But do I have to make a perfect song and why not challenge myself to see how far I can get with my own arrangement of it? Well then, let's make the beat first. Drums, bass mixed and then strings orchestra played in and then just freestyle piano. And then see what happens. That's not easy, it's a hell of a job to be honest, but oh so instructive and you have to do it a thousand times over. In the end, I almost succeeded for the first time. It's certainly not perfect yet, but hey, as an amateur, it's just great to get a musical taste of everything that goes on in my head that needs to come out. It reminded me of when you used to buy a single, you always had the original track and on the back often a musical version. That's what this has become a bit like. I hope you find it funny and enjoyable and it was totally out of my comfort zone, but a lot of fun and educational to do. Have fun listening! Love, Madeleine