Late thuiskomst


Het is laat, donker, en bovendien koud en nat. Mijn fiets heeft me weer eens in de steek gelaten. Beter gezegd: mijn fietsband. Alweer. Ik weet het wel, die binnenband moet hoognodig vervangen worden. Ik heb 'm nu al zo vaak geplakt dat je beter van een plakband dan van een binnenband kunt spreken. Maar ja, beetje pinnig aangelegd, dus ik blijf het maar uitstellen. Nu ik zo met die fiets aan de hand door de kou worstel ben ik toch overtuigd: ik ga morgen langs de fietsenmaker.

Ze zijn aan het verbouwen, bij ons in de flat. Het heet met een duur woord 'renovatie', maar er gebeurt niet veel meer dan een likje verf en hier en daar wat nieuwe tegeltjes in de keuken. De een of andere goochemerd heeft voor al die werkzaamheden een bouwcontainer zo neergezet dat de bergingen nauwelijks bereikbaar zijn. Ik heb het te koud en ik geef het dus snel op. Ik ben trouwens niet de enige, er staan allerlei fietsen aan de lantaarnpaal vastgemaakt. Gelukkig is er bij het verkeersbord met die grote P erop nog een plekje. Een fiets gewoon op de standaard zetten is hier geen optie, het enige dat je dan te wachten staat is een onprettige verrassing in de ochtend. Fietsen hebben geen automatische pootjes en ook zelfrijdende fietsen bestaan naar mijn weten nog niet, maar er gebeuren 's nachts onverkwikkelijke dingen met gemakkelijk bereikbare exemplaren. Op camerabeelden is de volgende ochtend weinig meer te zien dan figuren met bivakmutsen die de gemakkelijke buit op aanhangwagentjes plaatst.

Ik heb een flinke fietsketting, zwaar en degelijk uitgevoerd. Ook daarin leer je bij. Goedkope fietskettingen worden net zo gemakkelijk doorgeknipt als ware het waslijntjes. Als je die gebruikt blijft er van je trouwe rijwiel niets anders over dan de restanten van die ketting, en die moet je nog zelf in de afvalemmer gooien ook.

Als ik eindelijk mijn fiets stevig heb verankerd controleer ik nog even of het verkeersbord zelf stevig genoeg in de grond staat. Dieven deinzen nergens voor terug, maar gelukkig hoef ik niet bang te zijn dat ze het hele bord uit de grond tillen om mijn fiets simpel te kunnen meenemen. Het ding staat stevig genoeg.

Rillend ga ik naar binnen, ik ben langzamerhand door- en doorkoud geworden. Nog even een drankje, een warme douche en dan lekker onder de warme dekens. Tot morgen!


(c)2018 Hans van Gemert
Afbeelding: Pixabay

Dit steekwoordenverhaal past in de schrijfuitdaging van december 2018:

Comment and receive 25 YP 25
Yoors Music Challenge - Dreaming My Dreams
#yoorsmusicchallenge #yoorsmusic #cover #thecranberries #pianomuziek #solopiano #zang #yoorsoriginalvideo  Hello all! Last night I was chilling and listening to some music. I came across the song Dreaming My Dreams by The Cranberries and I hadn't heard or listened to it in a while. So I played it. Then I got behind the piano and started practising the song. Then I went to see if I could do something creative with it for the Yoors Music Challenge. Yesterday a Yoors member asked me if I was going to sing when she saw one of my music videos that I had submitted, because that nice microphone was ready for use, so to speak. I had never sung and played at the same time. I tried once, but never succeeded until today. This morning I thought: what if I just take the plunge? Whether it sounds is of course the question, because I am not a singer, I did sing in a gospel choir once, but I haven't sung in years. Yes in the shower and sometimes for fun when I hear music, but never in real life and never singing alone and certainly not when I play. I've thrown all the bears on the road aside and you can watch and listen to the result in the video below. A cover played and sung by me of The Cranberries. The song Dreaming my Dreams in a different guise. Just a small note. I'm in development and the video doesn't quite match the vocals, but I've done my very best for the first time and without any technical background, but I hope you can see and listen through it. I am an amateur and hope to learn a lot. Kind regards, Madeleine