Kerst voor Pauline {kerstverhaal}


In deze tijd van pinnen raakt het contante geld steeds meer op de achtergrond. De vraag “Heeft u een dubbeltje voor mij?’ is dan ook niet meer van deze tijd. Toch blijven de straten verlicht, de kerstbomen branden en de eenzaamheid groeit. Oftewel, hoog tijd voor weer een klassiek kerstverhaal in een modern jasje.

Want we zien inderdaad hoe Santa Claus zijn verrassingen ons land binnenstroomt. De verlanglijstjes, zoals die van Sander en Pauline, worden serieus bekeken.

De 17-jarige Pauline ligt al uren onder de dekens. Ze is een beetje grieperig en ligt te piekeren over alles wat er het afgelopen jaar gebeurd is. 

Aan de ene kant is haar leven vol eenzaamheid niets meer waard. Hoe liefdeloos heeft zij zich het afgelopen jaar niet gevoeld?! Zij weet het nu echt helemaal niet meer. Ze zou haar leven wel zo - met een briefje ‘Ik wil dood’ - in de afvalemmer willen smijten. Geen haan die ernaar kraait!

Maar toch blijft er iets aan haar knagen. Ten diepste wil ze gewoon gelukkig zijn. Geen poespas, geen leeg gevoel, maar echte blijheid van binnen. Zou Santa Claus haar dat willen en kunnen geven? Willen vast niet! Immers, wie wil nu ooit zo’n blonde meid als Pauline helpen? Deze gedachten heeft ze nu trouwens al jaren en ze zijn dus in feite de standaard van haar leven.

Ze besluit haar wens toch op papier te zetten. Een brief aan Santa Claus, tegen beter weten in. En zoals haar ouders haar geleerd hebben, hangt ze de brief ‘s avonds aan de waslijn. Daar haalt Santa Claus hem dan in de nacht vanaf. En nu maar hopen dat ze de brief op tijd gepost heeft. Het is immers al nacht…

Als Santa Claus de brief voor zich heeft, springen de tranen hem in zijn ogen. “Rudolph,” zegt hij tegen zijn trouwe rendier, “Er bestaan schrijnende verhalen in de wereld. Maar wat kunnen wij aan dit verhaal doen?” 

Rudolph haalt zijn neus op en antwoordt: “Santa, dit is typisch zo’n geval van ‘waar een wil is, is een weg’. Bekijk de beelden van onze camera in haar kamer en dan vinden we het antwoord.”

Terwijl ze de beelden bekijken, valt Santa iets op. Al is de kamer helemaal donker, er schijnt toch een straaltje licht naar binnen. Dit komt van de lantaarn die voor haar raam staat. Daarom zal Pauline het advies krijgen de kerstverlichting in het pakje het hele jaar door te laten branden.

Maar er is meer… Kerst zal voor Pauline nooit meer hetzelfde zijn. Want hoe vreemd het misschien ook klinkt, Santa Claus vindt dat hij haar moet wijzen op het grote Licht. Hij zal de kerstboodschap in notendop als een druppel op de gloeiende plaat met haar delen. Simpel omdat het haar zal kunnen helpen.

Als hij een paar dagen later met zijn arreslee bij haar huis aankomt, slaat de schrik Santa Claus opnieuw om het hart. Hij is maar net op tijd! Pauline heeft haar mond en neus met stevig plakband afgeplakt. Ze wil echt niet meer! Maar Santa rukt de tape los en geeft haar zo nieuwe levensadem, een nieuw leven.

Het leven heeft voor Pauline nu een nieuwe wending gekregen. Vanaf vandaag voelt zij zich veilig en geliefd. En ze houdt zich aan de regels. Verkeersborden zijn voor haar nu levensbepalend. Niet alleen in het fysieke verkeer, maar ook in het sociale leven.

Dit is Santa’s ‘Hohohooooooh’ tegen de kwalijke gevolgen van pijn en verdriet…

 

Nawoord

Dit is een klassiek kerstverhaal in het kader van de schrijfuitdaging van Hans van Gemert voor deze maand.

Ik heb hierin links naar diverse andere verhalen en blogs verwerkt.

Wil je ook meeschrijven,

maar ben je nog geen lid van Yoors?


Comment and receive 25 YP 25
My First Publication
My First Publication - #iamnewhere I' m Edinson, I was born in Venezuela and I currently live in Peru, I think the reasons for emigrating are more than well known. I come from a large family, I have 9 siblings and all of them already have their children, thank God. We are currently scattered around the world. I formed my family five years ago and the most important thing is that we are together, happy and healthy.I studied Petroleum Engineering, that is my world, the career I like and the best job. But here in Peru I still can't find work in my area, even though it is also an oil country, but to a lesser extent, nothing equals the oil activity in Venezuela.As an immigrant, I have to work in any opportunity that presents itself and I am currently working in a printing company where laminated and corrugated cardboard and boxes for export products are made and I have learned new things that definitely give us more experience.I've known yoors since March, and I log on here in my spare time to read and get to know, but I hadn't had the opportunity to introduce myself.The background of the photos I took from pixabay and was modified. Mi Primera Publicación - #iamnewhere Soy Edinson , nací en Venezuela y actualmente vivo en Perú, creo que las razones de emigrar son más que conocidas. Provengo de una familia numerosa, tengo 9 hermanos y ya todos tiene sus hijos, gracias a Dios. Estamos regados por el mundo actualmente.Formé mi familia desde hace cinco años y lo mas importante es que estamos juntos, felices y saludables.Estudié Ingeniería Petrolera, ese es mi mundo, la carrera que me gusta y el mejor trabajo. Pero acá en Perú aun no encuentro trabajo en mi área a pesar de que también es un país petrolero, pero en menor medida, nada se iguala a la actividad petrolera que hubo en Venezuela.Como emigrante toca trabajar en cualquier oportunidad que se presente y actualmente trabajo en una imprentan donde se hace cartón laminado y corrugado y cajas para productos de exportación y he aprendido cosas nuevas que definitivamente nos aportan más experiencia.Conozco yoors desde marzo, y me conecto aquí en tiempo libre para leer y conocer, pero no había tenido la oportunidad de presentarme.El fondo de las fotos los tome de pixabay y fue modificado.