Ik ga dit jaar in de tegenaanval.


Dit jaar is nog maar net begonnen en ik ben het nu wel al een beetje zat. Het begon vorig jaar eigenlijk al maar toen heb ik een paar maanden voor de struisvogeltactiek gekozen. Ik stak gewoon mijn kop in het zand. Ik had geen zin meer om het nieuws te kijken bijvoorbeeld of om de zogenaamde "nieuwsberichten" te lezen. Ik was de verwarde mannen zat, ik was de leugens in de Politiek zat, ik was de reacties die mensen gaven op wel belangrijk nieuws zat, ik was de onzinberichten die blijkbaar nieuws zijn zat (interesseert het werkelijk iemand of Sylvie Meis ALWEER een nieuwe vriend heeft), ik was ook de slappe houding van de Nederlanders zat die wel klagen maar niks doen. Ik trok het gewoon niet meer en ik trok me terug in mijn eigen wereldje dat wel goed is. Waar wel lieve, leuke, aardige, vriendelijke, betrokken mensen in aanwezig zijn. Ik eindigde het jaar als een struisvogel en ik begon het jaar ook wel een beetje als een struisvogel.

Maar als ik heel eerlijk ben past die struisvogeltactiek niet echt bij mij. Dus op de eerste dag van het nieuwe jaar die ik begon met een flinke wandeling in de motregen en nam ik me voor om iedereen die ik tegen kwam een gelukkig nieuwjaar te wensen. Of een "Jelukzieëlieg nuijoar" of  een "Frohes neues Jahr". Ik wandelde in het grensgebied dus het was even een gokje wat het moest zijn: Nederlands, dialect of Duits. Ik had namelijk bedacht dat toen ik nog heel jong was het heel normaal was om mensen te groeten die je tegenkwam op straat en dat het er toentertijd helemaal niet toe deed of je diegene nou wel of niet kende. Je was gewoon vriendelijk. Ik geloof dat ik dat nu nog steeds wel doe omdat dit er in zit maar als ik heel eerlijk ben denk ik niet dat ik het altijd doe, laat staan overal. Ik loop ook vaak mensen voorbij zonder dat ik ze gezien heb, laat staan dat ik ze gegroet heb. En op de eerste dag van het nieuwe jaar besloot ik om bewuster om te gaan met het groeten van mensen. 

Ik wil de vriendelijkheid weer terugbrengen in het straatbeeld. Ik wil dat mensen elkaar weer zien. Terugkomend op nieuwjaardag, ik heb veel verbaasde gezichten gezien toen bij onbekende mensen die ik het beste wenste voor het nieuwe jaar maar tegelijkertijd ook veel glimlachjes. En ik geloof in het domino-effect dus ik besloot op de valreep dat ik dit jaar iedereen ga groeten op straat. Ik ga in de aanval tegen onzichtbaarheid. Ik ga in de aanval tegen individualisme, tegen ongeinteresseerdheid, tegen negativiteit, tegen eenzaamheid ............ noem het maar op en dat doe ik in dit geval met een simpel, heel eenvoudig: "hallo", "goedemorgen", "fijne dag", "slaap lekker voor straks" en een glimlach. Want elk mens verdient een beetje vriendelijkheid en verdient het om gezien te worden. 

Ga ik DE wereld hiermee veranderen? Niet de hele wereld natuurlijk maar misschien wel zo nu het dan de dag van iemand die ik helemaal niet ken. En dat is best wel al wat, en ik vertrouw zoals ik altijd al deed op het domino-effect. Ik hoop dat mensen dat dit jaar meer gaan doen, al geef je iemand maar een knikje. Doe het maar gewoon eens. Het is gewoon fijn om even contact te hebben. Okay, het is natuurlijk een flinterdun contact maar toch is het wel hartstikke leuk als je merkt dat de mensen het waarderen en nog leuker is het al mensen je teruggroeten. 

| foto hiernaast: http://bitsofwisdom.org/2014/06/08/dont-ask-yourself-what-the-world-needs/||Header: http://weekvandegroet.nl/groeten/| 

Reageren op een blog? Dat kan als yoorslid. Lid worden is gratis. Behalve reageren kun je dan ook bloggers volgen of zelf aan de slag als blogger. Je hoeft je alleen even hieronder aan te melden:


Misschien ook leuk om te lezen:

A little about me!
Hello, I'm Marianny De Los Angeles but everyone tells me Anny, I'm 21 years old, currently living in Venezuela. I like fun, walking, going to the movies, dancing, singing, eating and reading. Here you will show them my hobbies, interests, traditions, moments of my day to day. I hope, on the other hand, to learn from different cultures. Thank you for welcoming to this community! #iamnewhere  
Tips for the late flowering mountain sports pioneer!
We know them all: from those boys and girls who were dragged into the mountains as a child by their parents, since their tenth, effortlessly swooping down black slopes, living more or less in the climbing hall and experiencing fierce mountain adventure after another, purely because it is inextricably linked to their (social) life. Crazy! But... what if your parents used to go on a beach vacation with you all the time? Your “fresh alpine breeze” associates with toilet freshener? Whether you've been on badminton your whole life? In other words: when mountaineering is not poured into you with the spoon? Then at a later age discover your mountain sports passion and find your way in it often quite an exciting solo expedition. Good news for all newcomers; you're not the only one! Whatever the flame has ignited, that it no longer extinguishes is a fact. So you better do nice things with it! Only, where do you start without baking knowledge, experience, convenient connections and above all: mountains?! To give your upcoming adventures a boost in the right direction, here are some tips and tricks. Turn on your pioneer mode and let that mountain sport passion flower bloom! Tip 1: Take the leap into the deep - Do you have huge balls and you are not afraid of anything? Then the leap in the deep will be easy for you. Sign up for a climbing course or trail run clinic, book a trip to the top of Mont Blanc, or buy a mountain bike at the marketplace and go for yourself. No mountain too high, literally! If you dare: credits for you! You're a rare tough specimen, so go on! And enjoy it, we don't have to explain much more. Tip 2: Finish the 'tastings' - Do you think in mountaineering, “it sounds like something, but I don't know anyone who does this.”? Or 'I have some mountain-sporting friends, but they're all much better than me'? No problem! In any case, it never hurts to orient yourself quietly and try out some options before you throw yourself into something full of surrender. Check for example if you can take a trial lesson at a climbing hall, boulder hall or indoor ski track (or other place of your choice). Most halls offer this, also for your own safety. After all, getting off to a good start in a new sport will result in great fun and minimal risk of injury. In addition, during these trial classes you often get in touch with people who are in the same boat as you. Dive up your fun new potential sports buddies! win-win! Tip 3: Only = not so lonely - This is especially for the climbers among us. Do you want to climb, but you don't have a climbing buddy even after tip 2-? Look in the hall if there's a bulletin board with 'climbing buddies wanted. '. Many halls offer this service. Facebook groups can also be a godsend. Climbing requests pass there too. In fact, you never have to do it alone. Tip 4: Bomb your friends to mental coaches - Your friends and girlfriends still look at you uncomfortably when you tell about your new mountain ambitions? And they prefer to spend their time and money on (for example) the local carnival association? Then do not bother convincing them, but slowly involve them in your activities. For example, take them to an outdoor film festival, organise a camping weekend or invite them to join us during your training hikes or cycling tours in the Netherlands. Maybe they won't go up (or down) with you, they can enjoy with you during all the preparations. Cozy and good for your mental support during harsh workouts. Do you have any nice additions? I like to hear them! #outdooronline