01-01-2020 .. Jij en ik ... Toch?


Je was net teveel voor alleen
En net te weinig voor samen ...

Jaren waren we samen en jaren hebben we gelachen, maar ook gehuild. Vooral toen we besloten, ondanks onze liefde, er geen toekomst voor ons leek. Onze zielen waren vanaf dat moment voor eeuwig verbonden. Of we wilden of niet.
Er zou een dag komen waarop we wel weer samen kwamen? Toch?
We wilden toch samen oud worden? Liefde voor later ... als jij jouw verleden verwerkt zou hebben. Toch?
Samen naar Oostenrijk? Toch? Voor altijd ...

En toen ging ik in september 2019 naar Oostenrijk. Onverwachts. Het móest. Iets in mij zei me dat ik móest.
Zonder jou. Om nieuwe herinneringen te maken, want ik had het wachten opgegeven.
Ik heb met je gepraat bovenop de berg, in de straten waar we gelopen hadden, in het restaurant waar we gegeten hadden, in de auto langs de prachtige vergezichten. Ik heb gehuild en geprobeerd afscheid te nemen, want ik hou toch van jou... of ik het wil of niet.

Een paar dagen voor kerst. Zo intens verdrietig, dat ik mijn grootste liefde van mijn leven heb verloren en ik wist het niet, tot ik je overlijdensadvertentie zag.
Ik móest je naam googlen. Mijn móeten is mijn intuïtie. En, oh, wat ben ik blij dat ik 'm herken. Ik wist dat je me 'gestuurd' had.
En toen vielen er kwartjes en heel veel tranen en nóg meer tranen en ...
Al die tijd in Oostenrijk dat ik dacht dat jouw antwoorden mijn gedachten waren, waren écht jouw antwoorden. Ik hoorde je stem, maar dacht dat het hersenspinsels waren, maar je was al aan de overzijde, en ik had geen idee. En toen wist ik ook dat jij me naar Oostenrijk had laten gaan om nieuwe herinneringen te maken. Zodat ik weer van het land ga genieten en mijn toekomst opnieuw ga inrichten, zonder jou.

Nu snap ik ook, waarom ik over drie weekjes weer ga. Samen met jou. Voor de allerlaatste keer.
Nooit meer hoop ... nooit meer wachten ... nooit meer jouw zachte handen in de mijne ... nooit meer jij ... en ik ... 💕
nooit meer ...........
of toch ... ?


It must have been love
But it's over now

Lay a whisper on my pillow
Leave the winter on the ground
I wake up lonely, this air of silence
In the bedroom and all around
Touch me now
I close my eyes
And dream away

It must have been love
But it's over now
It must have been good
But I lost it somehow
It must have been love
But it's over now
From the moment we touched
Till the time had run out

Make believing
We're together
That I'm sheltered
By your heart
But in and outside
I turn to water
Like a teardrop
In your palm

And it's a hard
Winter's day
I dream away It must have been love

But it's over now
It was all that I wanted
Now I'm living without
It must have been love
But it's over now

It's where the water flows
It's where the wind blows
Remember when we held on in the rain
The night we almost lost it
Once again we can take the night into tomorrow
Living on feelings
Touching you I feel it all again

Didn't we almost have it all
When love was all we had worth giving?
The ride with you was worth the fall my friend
Loving you makes life worth living
Didn't we almost have it all
The night we held on till the morning
You know you'll never love that way again
Didn't we almost have it all

The way you used to touch me felt so fine
We kept our hearts together down the line
A moment in the soul can last forever
Comfort and keep us
Help me bring the feeling back again

Didn't we almost have it all
When love was all we had worth giving?
The ride with you was worth the fall my friend
Loving you makes life worth living
Didn't we almost have it all
The night we held on till the morning
You know you'll never love that way again

Didn't we almost have it all
Didn't we have the best of times
When love was young and new?
Couldn't we reach inside and find
The world of me and you?
We'll never lose it again

'Cause once you know what love is
You never let it end



En dan zie ik in mijn blogjes, dat ik het al eens eerder over hem gehad heb .... Ach, niet zo vree.md natuurlijk na alles wat we hebben meegemaakt

Een vervolg, ook al lijkt de titel niet zo ....