Oudjaar in het woonzorg centrum.



In het woonzorg centrum waar ik werk wonen veel bijzondere mensen.
Ze hebben een eigen appartement en kunnen gebruik maken van huiskamers beneden waar allerlei activiteiten op het programma staan.
Wij, het personeel, bieden zorg en begeleiding aan voor mensen met een dementie.


 

December is aan zijn laatste dag begonnen, en wij, de dagploeg van oudjaar ook.
 Na het lezen van de overdracht beginnen we, 
we hebben tegenwoordig sensoren (geen camera's) waarop we kunnen zien met icoontjes (en horen via alarmering op onze telefoons) of de bewoners nog in hun bed zijn, in hun appartement of dat hebben verlaten.
Dit gebruiken we in de nachtdienst, daar waar rust heerst hoeven we niet te storen, en in de vroege ochtend zodat je ook geen zuster aan je bed krijgt als je nog slaapt.
Natuurlijk weten we ook de wensen van de bewoners die niet zelfstandig uit bed kunnen komen.
Ook vandaag zijn de vertrouwde vroege gasten op, Nancy komt ons even bestraffend toespreken waarom we zoveel leven maken, gelukkig kan ik haar tevreden stellen met een kopje thee.
Nu ze toch op haar appartementje is besluit ze om nog maar even te gaan liggen.

 

Het is half 10 als ik bij Rie naar binnen ga, een half uur daarvoor heb ik haar een ontbijtje gebracht en verteld dat de dag begonnen is. Ik sprak vooral tegen haar kruin, de rest van Rie lag nog onder de dekens, maar ze is toch opgestaan.
Rie heeft een standaard stel vragen " Waar ben ik? Wie bent u? Waarom woon ik hier? en weet mijn familie dat ik hier ben?"
Ook op de vraag hoe oud ze is  (88, " haha wat is mijn geboortedatum dan?") weten we alle antwoorden, het hele rijtje broers en zussen kennen we ook, inclusief wie op welke dag op bezoek komt.
Ook vandaag scoor ik een 10 op alle vragen.
"Welke dag is het vandaag?"
"Oudjaarsdag" weet ik, buiten horen we het eerste vuurwerk knallen.
"Nou dan ga ik vandaag naar mijn ouders, oud en nieuw vieren"
Helaas weet ik op die vraag geen antwoord.
Wel bied ik haar aan om te helpen met het wassen en kleden wat ze gelukkig accepteert.
Ook lukt het me om haar achter met haar krantje aan een koffietafel te krijgen, beneden in een van de huiskamers.
Daarna mag ik nog een uitslaper verzorgen voor ik aan de koffie kan met mijn collega's.

 

We zijn al aan het opruimen, ik gooi de laatste zak in de afvalemmer als Rie weer naar boven komt, 
" ik ga mijn jas halen, ik ga naar mijn ouders, het is tenslotte oudjaar" deelt ze me mee. 
Jammer, maar het kwam niet als een verrassing. 
"Ik ga met je mee, het is zo druk op straat" zeg ik " tot over een half uurtje" zeg ik tegen Jannie 
" maar pin me er niet op vast"
We halen onze jassen en even later staan we buiten, Rie stapt stevig voort achter haar rollator.
Natuurlijk vraag ik of ze de weg nog weet en dat wordt afgewimpeld als onzin, 
alsof je niet zou weten waar je ouders wonen. 
Op de hoek bij het verkeersbord staat ze toch te twijfelen. 
Ik probeer haar een route te adviseren die ze toch maar volgt.
 Zo beginnen we aan onze weg terug naar het woonzorgcentrum.
"nou zuster, nou neemt u me toch in de maling, we liepen net ook al langs deze waslijn vol broeken"
ziet ze scherp.
"Hoe vieren jullie oudjaar?" vraag ik heel geintresseerd.
Rie pakt dit op en vertelt over vrienden van haar (waarvan de man ook in ons woonzorgcentrum woont)  waar ze de avond mee vierden, ze vertelt het zo enthousiast dat ik ze zie zitten aan tafel, bijna het tafelkleed kan voelen met de slijtplekken op de hoeken, ik ruik de oliebollen en zie de glaasjes wijn staan.
"Klokslag middernacht gaat de lantaarn bij de deur uit om zo goed het vuurwerk te kunnen zien."
Al pratende zijn we weer naar binnen gegaan bij het woonzorgcentrum, het lijkt Rie niet op te vallen.
Ze kijkt op het kaartje dat met plakband aan haar rollator is vastgeplakt 
"Henriette ter Voort appartement 654" 
"ja daar woon ik dat is gemakkelijk te onthouden."
Inmiddels staan we samen in de lift naar de etage; 
" we kijken naar Wim Kan en doen natuurlijk ook altijd een spelletje" 
is Rie weer terug bij haar verhaal.
Jannie ziet ons komen, ze zit te rapporteren.
" en zuster" vraagt Rie aan mij:"Hoe heeft u oudjaar gevierd?"
Hier had ik niet op gerekend en antwoord eerlijk:
" ik vier het vanavond"
Rie wisselt een blik van verstandhouding uit met Jannie en mompelt:
" dat is ook een aparte"  


Verpleeghuis zorg

lees hier voor de verhalen met meer bewoners van ons woonzorgcentrum