Op vakantie


Het is een soort van traditie geworden: het kiezen van de vakantie. Het is nog erg vroeg in het jaar en de hele tafel ligt vol met kleurrijke folders, de een nog schreeuweriger en zonniger dan de andere.

'Ik wil wel zon,' roept Ina, 'ik moet mijn kleurtje op peil houden.'

Masja kijkt naar het bruine vel van haar zusje. 'Dat zal wel lukken, lijkt me, dat is volgens mij ingebouwd.'

'Jawel, maar ik wil toch die zon. Volgens het weerberichtje in de folder is het daar in juli 25 graden en zonnig.'

'Dat is geen weerbericht, troela, dat zijn de gemiddelden.'

'Wat maakt mij dat uit, als het maar klopt.'

'Het is wel leuk als er ook muziek is.'

'Jawel, maar niet zo'n cowboy-show als vorig jaar. Zo voor schut toen we mee moesten doen!'

'Nou ja, ik vind het eten in ieder geval belangrijk. Doen we weer dat je de hele dag alles mag pakken? Hoe heet dat ook al weer, klusif of zoiets…'

'All Inclusive, schat,' zegt mama, 'en dat vind ik ook wel gemakkelijk. Anders staan jullie om de haverklap om iets te zeuren, en ik wil ook wel eens rust.'

'Waar gaan we heen dan?' De tweeling bladert, zoekt en wijst diverse bestemmingen in het boek aan.

'Grappig, dit hotel in Spanje ziet er hetzelfde uit als dat hotel in Griekenland.'

'Het is dezelfde foto, lijkt wel!'

'Nou, dat is maar raar. Die doen we dan dus niet.'

Masja wijst. 'Die dan?'

'Ja, volgens mij is het eten daar verrukkelijk! Kijk nou eens naar die foto van dat buffet!'

'Het is mij allemaal goed,' zucht papa, 'maar we moeten wel een beetje om de kosten denken. Een plek waar het altijd zonnig is, waar je de hele dag kunt blijven eten en drinken, dat is heus niet zo goedkoop!'

'Daar vind jij vast een oplossing voor,' zegt mama beslist. Daar kan papa het mee doen. Aangezien er over de nogal hoge prijs van het hotel niet te onderhandelen valt moet hij er iets anders op zien te verzinnen.

'Maar wat?' mompelt hij in zichzelf. Na een nacht onrustige dromen, waarin geen schapen maar centen geteld werden, schiet papa overeind in zijn bed. 'Natuurlijk!' De oplossing kan zo simpel zijn, en die ochtend worden alle regelingen getroffen.


Zo komt het dat we het gezin een aantal maanden later aantreffen, vlak bij de kust van Zeeland.

'Ik word moe!' Ina puft eens flink, zodat iedereen goed kan horen hoe moe ze wel niet is.

'Het is ook weer tijd om te wisselen,' antwoordt papa, en wijst Masja aan. 'Jij bent.'

'Alweer?' Met een zucht neemt Masja de peddels over. 'Is het nog ver?'

'Griekenland is inderdaad nog wel een stukje. Vooral doorroeien dus!'


(c)2020 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay


Een #verhaal in het kader van de #100dagen van Marie. (Dag 1, dag 2, dag 5)

'Vaartuig'
'Lekker weertje', zei de cowboy
4 woorden, deze keer uit blz. 17 van 'Ontspoord' van Rick Gemma: Het eten is verrukkelijk.